İmar planı sayısallaştırma, onaylı plan paftalarının görüntü olarak saklanmasından öte, plan lejantındaki her ögenin öznitelikli bir nesneye dönüşmesidir. 3194 sayılı İmar Kanunu çerçevesinde hazırlanan nazım ve uygulama imar planları için kullanım alanları (konut, ticaret, donatı, yol gibi), yapı adaları, yapı yaklaşma sınırları, yapılaşma koşulları ve plan sınırı ayrı sınıflarda tutulur. Plan lejantı kod listesine çevrilir; emsal, yükseklik ya da kat adedi gibi koşullar metin yerine alan olarak saklanır. Topoloji kuralları kullanım alanları arasında boşluk ve bindirme bırakmaz. Kaynak ne olursa olsun, taranmış pafta, CAD çizimi ya da eski sayısal veri, aynı modele aktarılır.
Plan notları, planın ayrılmaz parçası olduğu için ilişki tablolarında tutulur: bir not bütün plana, bir plan bölgesine ya da tek bir yapı adasına bağlanabilir. Plan değişiklikleri ayrı bir kayıt olarak işlenir; değişikliğin sınırı, onay bilgisi, meclis kararı ve durumu bu kayıtta yer alır. Coğrafi veri tabanında arşivleme açık olduğunda eski geometriler silinmez, geçmiş bir tarihte geçerli olan plan yeniden görüntülenebilir. Parsel ile plan çakıştırması, güncel kadastro parsellerinin plan katmanlarıyla kesiştirilmesiyle yapılır; her parselin kaldığı kullanım alanı ve oranı hesaplanır, altlık farkından doğan kaymalar ayrı bir listede izlenir.
İmar durumu belgesi için veri altyapısı bu üç yapının üstüne kurulur: parsel seçildiğinde kullanım alanı, yapılaşma koşulları, ilgili plan notları ve değişiklik geçmişi tek sorguda derlenir. Belge taslağı e-belediye ya da EBYS akışına aktarılır, değerlendirme ve onay belediye personelinde kalır. İmar uygulamaları sonucunda oluşan parsellerin kayıt bazlı tarihçesi gerekiyorsa ArcGIS Parcel Fabric değerlendirilir. Devreye alma, en çok başvuru alan plan bölgesinden pilotla başlar; lejant ve kod listesi imar ekibiyle onaylanır, ardından kalan bölgeler aynı kurallarla sırayla sayısallaştırılır.